Autor Antanina Dolewa Luty - 18 - 2011 0 Comment

1Republika Białoruś jest krajem średniej wielkości, które jest położone w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to kraj śródlądowy, nizinny, o klimacie umiarkowanym. Znaczną część powierzchni Białorusi zajmują użytki rolne (42,9%) i lasy (37,8%). Ten kraj ma bogatą sieć hydrograficzną: na jego terytorium znajduje się 2,8 tys. rzek, ponad 10 tys. jezior, dużo terenów bagiennych. Białoruś posiada stosunkowo skromne bogactwa naturalne. Odkryto tutaj około 5 tysięcy złóż około 30 rodzajów kopalin, jednak tylko niektóre z nich nadają się do eksploatacji. Z surowców energetycznych pierwsze miejsce zajmuje torf, którego pokłady na Białorusi są bardzo obfite i występują w każdym regionie. Ocenia się, że własne zasoby energetyczne ani w obecnych czasach, ani w przewidywalnej przyszłości nie będą w stanie zaspokoić potrzeb gospodarki narodowej. Największym bogactwem mineralnym Białorusi są złoża soli kamiennej i potasowej. Zapasy soli potasowej tego kraju zajmują trzecie miejsce w świecie. Również duże są zasoby surowców budowlanych. Potrzeby gospodarki narodowej Białorusi mogą być w pełni zaspokojone z własnego potencjału przyrodniczego wyłącznie w zakresie soli potasowej i kamiennej, surowców budowlanych, wody i drewna.

Republika Białoruś zajmuje terytorium o powierzchni 207, 6 tys. km2, to daje 13 miejsce w Europie. Białoruś dzieli się na obwody, a następnie na rejony, miasta, rady miejskie. Zamieszkiwało w tym kraju w kwietniu 2007 roku 9705,2 tys. osób. W Białorusi jest bardzo widoczna tendencja metropolizacji (wzrostu znaczenia dużych miast). W stolicy mieszka niemal co piąty obywatel tego kraju (17,2 % na koniec 2001 r.), a wraz z obwodem mińskim co trzeci (32,5 %). Innymi większymi miastami są Homel, Mohylew, Witebsk, Grodno, Brześć . Białoruś charakteryzuje się wysokim poziomem urbanizacji. Odsetek ludności miejskiej w tym kraju wynosi 70,2 %. Średnia gęstość zaludnienia w Białorusi wynosi 47 os/km2. Jednak ten wskaźnik w poszczególnych regionach jest różny: od 81 os/km2 w obwodzie mińskim do 34 os/km2 w obwodzie witebskim.

Białoruś mieści się w centralnej części kontynentu europejskiego. Ten fakt determinuje tranzytowy charakter państwa. W związku z tym Białoruś od dawna pełni rolę pomostu między Europą Wschodnią a Zachodnią. W efekcie takiej sytuacji Białoruś nabrała cech typowych dla krajów przejściowych. Sąsiadują w tym kraju różne narodowości, języki i religie. W strukturze narodowościowej dominują Białorusini, którzy stanowią 81,2 % ogółu ludności kraju (na 1999r). Największe mniejszości są to Rosjanie (11,4 %), Polacy (3,9 %) i Ukraińcy (2,4 %). Jednak dane te są różne w poszczególnych regionach. Np., w obwodzie grodzieńskim mieszkało w 1999 r. 294,1 tys. Polaków (24,8 % ogółu ludności obwodu). W Białorusi są dwa języki urzędowe: białoruski i rosyjski. Jednak najbardziej rozpowszechnionym środkiem kontaktów jest język rosyjski.

Republika Białoruś graniczy z Rosją, Ukrainą, Polską, Litwą i Łotwą. Specyficzną cechą tego kraju jest to, że wszystkie jego obwody, za wyjątkiem mińskiego, graniczą z państwami ościennymi. Powoduje to rozwój współpracy przygranicznej, która ma duże znaczenie dla miejscowych ludzi. Ta współpraca ma dwie formy: sformalizowaną oraz żywiołową i nieformalną. Forma nieformalna polega na nielegalnym handlu przygranicznym. A współpraca sformalizowana odbywa się na podstawie porozumień między zainteresowanymi podmiotami. W niej uczestniczą zwłaszcza samorządy terytorialne. Przy poparciu UE powstały tutaj cztery euroregiony, inicjujące współpracę transgraniczną. Są to następujące euroregiony: „Bug” (Białoruś, Polska, Ukraina), „Niemen” (Białoruś, Litwa, Polska, Rosja), „Kraina Jezior” (Białoruś, Litwa, Łotwa) i „Puszcza Białowieska” (Białoruś, Polska).

Białoruś po rozpadzie ZSRR weszła do Wspólnoty Państw Niepodległych, kontynuując ścisłą współpracę z Federacją Rosyjską, i nie zgłosiła akcesu ani do UE, ani do NATO. W latach 1991-1994 widoczna była tendencja zwrotu Białorusi ku Zachodowi, ale po dojściu do władzy Aleksandra Łukaszenki ta tendencja została zarzucona. Polityka prezydenta spowodowała ochłodzenie stosunków z Europą Zachodnią. W związku z tym Białoruś nie należy do takich międzynarodowych organizacji jak: Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Światowa Organizacja Handlu (WTO) i innych. Natomiast Republika Białoruś jest członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF). Jest również członkiem Banku Światowego. W 2000 roku Republika zgłosiła zamiar przystąpienia do WTO, ale negocjacje w tej sprawie nadal trwają. Jako członek-założyciel Organizacji Narodów Zjednoczonych Białoruś współpracuje z organizacjami, które działają w systemie ONZ (UNESKO, FAO i in.). Republika Białoruś jest również aktywnym członkiem Inicjatywy Środkowoeuropejskiej. Wraz z Rosją, Kazachstanem, Tadżykistanem i Kirgistanem Białoruś jest członkiem Eurazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej (EAWG). Ta organizacja utworzyła strefę wolnego handlu i przygotowuje wprowadzenie unii celnej. W 2003 roku Białoruś podpisała, obok Rosji, Kazachstanu i Ukrainy, umowę o utworzeniu Wspólnej Przestrzeni Gospodarczej (WPG). Ta organizacja podejmuje kroki w kierunku utworzenia strefy wolnego handlu oraz uproszczenia przemieszczenia osób między państwami członkowskimi. Natomiast stosunki gospodarcze pomiędzy Białorusią a UE są jeszcze regulowane umową o współpracy gospodarczej i handlu między EWG a ZSRR z grudnia 1989 roku. W 1995 roku został podpisany układ o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i Republiką Białoruś, jednak on nie wszedł w życie. Ta sytuacja powoduje ograniczenie możliwości stosunków pomiędzy wspólnotą a Republiką Białoruś.

Białoruś cieszy się dobrym wizerunkiem w opinii ludności byłego ZSRR, o czym pośrednio mówi dodatnie saldo migracji ludności. Liczba imigrantów z WNP i państw bałtyckich znacznie przekracza liczbę osób emigrujących do tych państw. Natomiast stosunki Białorusi z Europą Zachodnią są dość zimne ze względów politycznych.

Spodobał Ci się artykuł? Czekamy na Twój głos!


Białoruś